August 5

Sprakeloos

Haar schoonheid tiert
Haar schoonheid raast
Haar schoonheid barst haast uit haar voegen
Terwijl haar ogen mij iets vroegen
Fluisterden haar lippen mee

Geruisloos sprak ze van verlangen
Van geheimen, diep en wild
Van een honger, ongestild
Haar lichaam golvend als de zee

Bevangen door haar groots entree
Stamelde ik er op los
Het gros van de letters vervlogen
Geen ongesproken woord gelogen

Onbewogen schreed ze voort
Nakend in mijn stoutste dromen
Dichterbij kon zij niet komen
Blakend lachte ze me toe

Hoe kreeg ik het voor elkaar om haar te laten lopen?
Het ritmisch klakken van haar hakken op de stenen van de straat
Wellicht omdat de droom volstond
Wellicht omdat de droom volstaat
Ik kijk haar na, met open mond
Wanneer ze me opnieuw verlaat.

July 5

Gloeiende

Als vandaag rood was geweest
Echt rood was geweest
Dan had ik over jou geschreven
En geschreven
En geschreven
Totdat het bloed uit mijn vingers was gespoten

In hanepoten had ik de momenten doen herleven
Waarop geen enkel woord voldeed
Ik jouw aanblik het meest vermeed
Omdat de liefde nimmer sleet
En ik jou niet voor mij kon winnen

Koortsachtig had ik getracht
jouw pracht naar het blad te vertalen
Het papier met een schat aan verhalen belaagd
Me aan hoogdravende zinnen gewaagd
Wellicht zelfs aan ridicule

Vurig had ik naar letters gezocht
Met al dat ik vermocht
Maar nooit had ik je uitverkocht middels een hitformule.

April 27

Neerslachtig

De wolken huilen mijn verdriet
Om jou, die ons te vroeg verliet
Al doen doen de druppels immer zeer
Ze dalen troostrijk op me neer
Daar waar ze sneden van de pijn
Daar zijn ze nu meer fijnbesnaard
Meer dan slechts het straf gemis blijkt heimelijk bewaard

De lucht nog amper opgeklaard
Kan ik er beter tegen
De nattigheid ontgaat me als ik één word met de regen
Doordrenkt van de tranen die op onze stad neerzegen
Herdenk ik weer jouw warme aard
Vergeet ik je nog niet.

March 20

Attractie

Als het leven een pretpark is
Een sprookjesbos vol avontuur
Een plek vol vuur en romantiek
Met veel meer pie(c)k dan dal
(Al worden we wat ouder)
Haal je hoofd voorlopig even niet meer van mijn schouder

Als het leven een rondvaart lijkt
Een mystieke reis door een hels paradijs
Of een troostrijke trip om ons sip aan te warmen
Als de tijger ons verslindt
Of jij opeens een ander vindt
Houd je armen dan nog even stevig om me heen

Als het leven toch een achtbaan blijkt die wij bezochten
Krakend en denderend door tergend woeste bochten
Als er iets aan onze wagen schort
Het desastreus ter aarde stort
Ik nooit meer naast jou wakker word
Toe, laat mijn hand niet los.

August 4

Niets dan dit

Maar wat als ik nergens naar wil streven
Veel meer geef om haar dan overleven
Wat als ik niets anders wil, niets anders kan
Dan mijn hart laten spreken, zingen, schreeuwen
Door barrieres, etiquettes, door de eeuwen als het moet
Totdat niemand meer twijfelt aan dat wat in mij woedt
Wat als ik ongeremd van haar wil houden
Wat als niets anders voldoet?

November 29

Dansend

Het heeft er alle schijn van dat wij elkaar vonden
Onlosmakelijk verbonden
En toch zijn we geen stel
Stappen we te langzaam?
Stappen we te snel?

Zowaar als wij samen zijn groet ons de nacht
Temperamentvol doch zacht vlijen wij langs haar lijnen
Verfijnen het spel dat we reeds jaren spelen
We stelen de sterren van haar duist’re gordijnen
Totdat we in haar omhelzing verdwijnen

Blikken, gebaren gaan over en weer
Er wordt steeds meer gezegd met steeds minder woorden
Alsof we altijd al bij elkaar hoorden

Na zovele jaren dezelfde akkoorden
Keer op keer komen wij ze tegen
We bewegen op het ritme van je zwoele stemgeluid
Maar welke dans is dit, en waar komen we uit?

September 27

Ga toch vooral met een dichter

Omdat hij meer in jou ziet dan eenvoudig decorum
Meer dan een muts met een poffertjesporem
Meer dan een huisgenoot danwel vriendin
Omdat hij jou leest in iedere zin

Omdat hij zo aandachtig luistert dat je woorden hem ontgaan
Omdat hij op de terugweg over jou praat met de maan
Omdat jouw bestaan hem mateloos blijft inspireren
Omdat hij bij jouw kookkunsten zou zweren

Omdat hij zich pas echt een man voelt met jou aan zijn zij
Boven zichzelf uitgestegen
Onbedoeld wat kilos lichter
Omdat hij onverstoord een moord voor jou zou plegen
En héél misschien zelfs plagiaat

Omdat hij toch al met je opstaat
En de rest ook niet zou schuwen
Omdat zijn hart puur vuur zou spuwen
Had het maar een stem gekregen

Daarom dus
Alleen al daarom
Het volgende advies:

Als je gaan moet
Echt moet gaan
Ga je gang dan
Ga maar, ga!

Maar ga toch vooral met een dichter.

July 22

Zij aan zij

Zij aan zij was zij van mij
Net als zoveel jaar gelee
Aan de bar
Maar dichterbij
En geen van twee nog in de war

Ze gaf zich vrij als nooit tevoor
Terwijl ze wist dat het niet mocht
Ze had zich in de tijd vergist
Ze wist nu wat ze zocht

Haar hart was niet aan mij verkocht
Al leek dat vanzelfsprekend
Het beeld dat zich had afgetekend botste met het heden
Zorgvuldig hadden wij dat wat geschreven stond vermeden

En daar zaten we dan
Voor even
Op dezelfde onnavolgbare lijn
Zij, ik en een flits van wat gemakkelijk had kunnen zijn
Met slechts nog de voorspoed als enige haast

Hier zaten we goed
Al zaten we ernaast.

May 28

Muze #1

Jij die mij sporadisch omringt
Door mijn leven swingt op onnavolgbare maat
Uitsluitend mooier dan ooit voor me staat
Jij bent mijn muze, mijn muze in ‘t kwadraat

Door jou vallen alle woorden ritmisch op hun plek
Jij bent wat ik schrijf
De poëzie waarop ik drijf
Mijn pen danst
Ten navolging van jouw zwierend lijf
Over het papier dat krult
En smult van elke inktvlek
Waarin jij bent gehuld

Het ongelovig blad dat ik over jou vertel
Het medeplichtig vel waaruit verwondering weerklinkt
Als de letters zich vastzuigen
Dat blad zal ik overtuigen
Tot het in mijn droom verdrinkt

Jij bent het goud dat blinkt daar waar de regenboog begon
Maar toch zeker ook haar kleuren
En de druppel
En de zon.

May 28

Droomvrouw

Jij bent het witte licht dat mij verblindt, mijn ziel verslindt
Blij als een kind sla ik mijn armen om je heen
Samen zijn we alles, samen zijn we één
Geen enkele materie die er nog toe doet
Onze geesten verweven tot een overvloed aan leven
Even lijkt het veel te mooi om waar te zijn:
rozegeur en maneschijn in een oase van extase
In deze turbulente fase vormen wij het puur geluk
Want wat er ook gebeurt, ons universum kan niet stuk
Nooit meer, aangezien oneindigheid ons bindt!

Totdat het ochtendgloren zonder schroom van zich laat horen
En een nieuwe dag begint, als ik mijn droom aan diggelen vind.